Het ene is nog niet klaar of het volgende staat voor de boeg …………….. Het werk van en voor Silvester zal binnen afzienbare tijd worden afgerond. Door MKZ het rvs en de gaten, door mij de laatste ‘ sprieten ‘ poetsen.
Het fotootje van destijds, gemaakt bij Michel in de tuin in Mont Saint Vincent, is het eerste ontwerp. Een soortgelijk werk komt bij St Barbara te staan.
En ook het kwartsiet zal er een dezer dagen aan moeten geloven. De potloodlijnen staan op de steen. Het zal wel wennen zijn, immers aan deze volgens kenners hardste soort steen heb ik nog nimmer mee/aan gewerkt.
Afgelopen week niet veel buiten de deur gezien.
Het doek “ national@Identity” ihkv het project Siegfried Karcher gaat goed. De identiteit van het Nederlandse ‘ schilderlandschap ‘, zag ik vooral in de beelden ( en personen ) van Rembrandt, Vermeer & Mondriaan. Die heb ik dan ook verwerkt in het doek.
Vanavond BaZtille nieuwjaardrankje
vrijdag 7 januari 2011
maandag 3 januari 2011
een vroege start
Vanmorgen om 7uur op schiphol, Joyce kwam aan. En dat al direct in het nieuwe jaar, een gast van ver, uit Toronto. De gastkunstenaar, op uitnodiging van Sjabien, verblijft in DCR te Den Haag. Wel hebben we vanmorgen nog een rondgang gemaakt door BaZtille. Maar ja, daarna toch door. We zijn wel heel blij met de mogelijkheid die ons werd geboden. Overigens kan Joyce ook gewoon in BaZtille werken. Misschien komt er nog een presentatie. Hier of daar.
En Anton in China is aan zijn trektocht begonnen, gebied/taal Jingpo. Zal voorlopig even duren en hij is doende om een documentaire te maken over het gebied, de taal en de mogelijkheden. Er komt een filmploeg naar hem toe. Ben zeer benieuwd. Behalve dat, de muziek van Anton kun je achterhalen via youtube, anton lustig. Probeer het, heel apart.
De voorbereidingen voor de jubileum-expo zijn in volle gang. Er zijn ook al de nodige positieve reacties uit het buitenland voor deelname. Tien jaar BaZtille-Ateliers.
De titel voor de tentoonstelling is: Wat BLIJFT komt NOOIT Terug. Blijf het e.e.a. volgen via internet en kijk op http://www.ateliersbaztille.nl/
Overigens, de eerste verf & collages staan op het doek, ihkv het project met Siegfried.
En Anton in China is aan zijn trektocht begonnen, gebied/taal Jingpo. Zal voorlopig even duren en hij is doende om een documentaire te maken over het gebied, de taal en de mogelijkheden. Er komt een filmploeg naar hem toe. Ben zeer benieuwd. Behalve dat, de muziek van Anton kun je achterhalen via youtube, anton lustig. Probeer het, heel apart.
De voorbereidingen voor de jubileum-expo zijn in volle gang. Er zijn ook al de nodige positieve reacties uit het buitenland voor deelname. Tien jaar BaZtille-Ateliers.
De titel voor de tentoonstelling is: Wat BLIJFT komt NOOIT Terug. Blijf het e.e.a. volgen via internet en kijk op http://www.ateliersbaztille.nl/
Die aparte ruimte, mogelijk nog dit jaar ? Het ziet er apart uit. Hoe zat het ook alweer, eerst nog contacten met Patricia & Yann.
zondag 2 januari 2011
een sculptuur - een beeld - een object
De laatste dag van het jaar ( 2010 ) kwam het sculptuur duo~duo tot stand. Een werk bestaande uit perspex/acrylaat transparant & fluorescerend, en een drager van mdf&roestvrijstaal, staande op een soort ‘ sokkel ‘, een betonnen blok, zijnde de top/bovenkant van een liftschaft; een enigszins donkere ruimte, echter in het dak is een venster, er is dus voldoende licht om de twee lichtlijnen in groen & rood/oranje tot uitdrukking te laten komen, speels maar ook serieus; elegant en ook statig,
Een goed begin voor een vervolg in 2011
Een goed begin voor een vervolg in 2011
maandag 20 december 2010
NAT van vd Sterren & geabstraheerde figuratie Brown en ook Rob Visje
Het Gemeentemuseum Helmond waar we donderdag 16 / 12 waren was omdat Rob het werk van
Gé-Karel van der Sterren wilde zien. Zijn werk kende ik niet zo heel goed had er nog maar weinig van gezien. De titel van de tentoonstelling NAT. Je kunt bijvoorbeeld ook ‘ nat ‘ gaan doordat je een verkeerde uitspraak of iets dergelijks doet. In het geval van deze tentoonstelling kon je het bij sommige werken ruiken.
Fascinerend om slechts met z’n tweeën al die werken te zien en van gedachten te kunnen wisselen. Het is werk dat nogal wat verwantschap heeft met het werk van Rob. Het werk van Gé-Karel is voorzichtig en behoedzaam. Onderwerpen als vervuiling e.d. zijn uit haar context gehaald, het worden autonome beelden, een op zichzelf staande afbeelding, niet per se geëngageerd. Enkele oudere werken doen heel sterk denken aan de cartoons van Serre. Vooral diens humor. En wat het NAT aangaat, de enorm dikke lagen textuur zetten je op het verkeerde been. Wat misschien ook een hint is of een vorm van humor betreft wat Gé-Karel in 2003 zei. Namelijk dat figuratie is veel concreter en directer EN Ik kan me ook niet voorstellen dat abstractie nog leuk is. Dat is natuurlijk ook nat gaan. Is figuratie nu juist niet leuk ? En ja, figuratie is dan wel directer maar is na ‘ de uitspraak ‘ ook wel klaar, lijkt mij. Met abstractie ben je toch wel langer bezig om het te doorgronden. Het concrete blijft hetzelfde de boodschap van de maker, terwijl het abstracte meer gekoppeld is aan de ontwikkeling van de beschouwer.
Die laatste werken van Gé-Karel zijn wel heel fraai. Kleiner van formaat en subtieler er ligt nogal wat gevoel in. Meer boodschap. Het werk van Rob Visje is uitgesprokener, rauwer en doorleefd. Het zou mooi zijn wanneer beide hun werk in een tentoonstelling zouden kunnen presenteren.
Overigens was ik dinsdag 14 / 12 in het GEM, bij Cecily Brown, ook uit 1969, maar dan uit de USA, heel abstract uitwerking op basis van figuratie. De uitstraling van haar kleurrijke werk is sterk afgevlakt. Een bijna onwaarschijnlijke tegenstelling tov het werk van vd Sterren. Bij Cecily is het soms zoeken waar de figuratie gebleven is. Haar doeken, denk ik, zijn bij iedere vervolgsessie gedraaid, wat een vervreemdende uitwerking heeft op het horizontale beeldelement. Het ‘ logische ‘ zwaartepunt voelt daardoor soms wat krampachtig aan. Ook hier was het heerlijk rustig.
zie de betreffende websites http://www.gemeentemuseumhelmond.nl/ en http://www.robvisje.nl/
Gé-Karel van der Sterren wilde zien. Zijn werk kende ik niet zo heel goed had er nog maar weinig van gezien. De titel van de tentoonstelling NAT. Je kunt bijvoorbeeld ook ‘ nat ‘ gaan doordat je een verkeerde uitspraak of iets dergelijks doet. In het geval van deze tentoonstelling kon je het bij sommige werken ruiken.
Fascinerend om slechts met z’n tweeën al die werken te zien en van gedachten te kunnen wisselen. Het is werk dat nogal wat verwantschap heeft met het werk van Rob. Het werk van Gé-Karel is voorzichtig en behoedzaam. Onderwerpen als vervuiling e.d. zijn uit haar context gehaald, het worden autonome beelden, een op zichzelf staande afbeelding, niet per se geëngageerd. Enkele oudere werken doen heel sterk denken aan de cartoons van Serre. Vooral diens humor. En wat het NAT aangaat, de enorm dikke lagen textuur zetten je op het verkeerde been. Wat misschien ook een hint is of een vorm van humor betreft wat Gé-Karel in 2003 zei. Namelijk dat figuratie is veel concreter en directer EN Ik kan me ook niet voorstellen dat abstractie nog leuk is. Dat is natuurlijk ook nat gaan. Is figuratie nu juist niet leuk ? En ja, figuratie is dan wel directer maar is na ‘ de uitspraak ‘ ook wel klaar, lijkt mij. Met abstractie ben je toch wel langer bezig om het te doorgronden. Het concrete blijft hetzelfde de boodschap van de maker, terwijl het abstracte meer gekoppeld is aan de ontwikkeling van de beschouwer.
Die laatste werken van Gé-Karel zijn wel heel fraai. Kleiner van formaat en subtieler er ligt nogal wat gevoel in. Meer boodschap. Het werk van Rob Visje is uitgesprokener, rauwer en doorleefd. Het zou mooi zijn wanneer beide hun werk in een tentoonstelling zouden kunnen presenteren.
Overigens was ik dinsdag 14 / 12 in het GEM, bij Cecily Brown, ook uit 1969, maar dan uit de USA, heel abstract uitwerking op basis van figuratie. De uitstraling van haar kleurrijke werk is sterk afgevlakt. Een bijna onwaarschijnlijke tegenstelling tov het werk van vd Sterren. Bij Cecily is het soms zoeken waar de figuratie gebleven is. Haar doeken, denk ik, zijn bij iedere vervolgsessie gedraaid, wat een vervreemdende uitwerking heeft op het horizontale beeldelement. Het ‘ logische ‘ zwaartepunt voelt daardoor soms wat krampachtig aan. Ook hier was het heerlijk rustig.
zie de betreffende websites http://www.gemeentemuseumhelmond.nl/ en http://www.robvisje.nl/
woensdag 15 december 2010
gelegenheden die je niet mag missen
Soms zijn er van die gelegenheden waar je niet aan voorbij mag gaan. Zo ook afgelopen weekend. Geef ik mijzelf de tijd in te gaan op die verleidingen.
Het was dus een boeiende zaterdagmiddag bij STROOM ( denhaag ), werk zien van de premium-kunstenaars in combinatie ( of ) relatie met enkele anderen kunstenaars. De titel van de tentoonstelling Speak, Memory, fraai in beeld gebracht. Wel had ik veel meer werk willen zien van de premium’s. Maar ja, de ruimte zou dan veel groter moeten zijn. Waarom wil ik dan meer zien ? Wel, je hebt niet zomaar die kwalificatie premium. En dan is zo’n gelegenheid waarbij die beeldende verschillen getoond worden ook niet zo heel dagelijks. Juist dan een breed scala aan diversiteit representeren en dan ook nog eens met die andere kunstenaars vraagt Ruimte. Maar ook mijn nieuwsgierigheid naar het waarom van die andere kunstenaars in relatie tot de premiums en de titel wil ik wat meer zien. Misschien zie ik kans/tijd om een van de presentaties bij te kunnen wonen.
De andere gelegenheid was eveneens een tentoonstelling. Werken van Perry van Amstel & Yrrep nav Letsma. Werk dat de weerslag toont van een project dat ongeveer 2 jaar geleden een aanvang nam. De titel van deze presentatie Jonge God, Perry spoooort ( niet ) beloofde heel wat. En het is ook heel wat. Tekeningen van 4 meter hoog, installaties waar de bezoeker zichzelf op de proef kan stellen. Een aantal hindernissen moet je nemen om uberhaupt de werken te kunnen gaan zien. Balancerend tussen honderden wijnflessen begaf ik mij naar binnen. Foto’s en videopresentaties. Zelfs een persoonlijke lichamelijke behandeling. Is het sport of spooort het niet. Werken die veel persoonlijks letterlijk blootleggen. Interviews van ‘ voorbijgangers ‘ en specialisten die antwoord geven op zeer indringende vragen. Fascinatie en passie zijn een tweetal conclusies die ik zomaar noem.
Er is gelegenheid tot bezichtiging, zie de websites van STROOM en van Ateliersbaztille.
Foto’s van Perry Spooort volgen spoedig.
Het was dus een boeiende zaterdagmiddag bij STROOM ( denhaag ), werk zien van de premium-kunstenaars in combinatie ( of ) relatie met enkele anderen kunstenaars. De titel van de tentoonstelling Speak, Memory, fraai in beeld gebracht. Wel had ik veel meer werk willen zien van de premium’s. Maar ja, de ruimte zou dan veel groter moeten zijn. Waarom wil ik dan meer zien ? Wel, je hebt niet zomaar die kwalificatie premium. En dan is zo’n gelegenheid waarbij die beeldende verschillen getoond worden ook niet zo heel dagelijks. Juist dan een breed scala aan diversiteit representeren en dan ook nog eens met die andere kunstenaars vraagt Ruimte. Maar ook mijn nieuwsgierigheid naar het waarom van die andere kunstenaars in relatie tot de premiums en de titel wil ik wat meer zien. Misschien zie ik kans/tijd om een van de presentaties bij te kunnen wonen.
De andere gelegenheid was eveneens een tentoonstelling. Werken van Perry van Amstel & Yrrep nav Letsma. Werk dat de weerslag toont van een project dat ongeveer 2 jaar geleden een aanvang nam. De titel van deze presentatie Jonge God, Perry spoooort ( niet ) beloofde heel wat. En het is ook heel wat. Tekeningen van 4 meter hoog, installaties waar de bezoeker zichzelf op de proef kan stellen. Een aantal hindernissen moet je nemen om uberhaupt de werken te kunnen gaan zien. Balancerend tussen honderden wijnflessen begaf ik mij naar binnen. Foto’s en videopresentaties. Zelfs een persoonlijke lichamelijke behandeling. Is het sport of spooort het niet. Werken die veel persoonlijks letterlijk blootleggen. Interviews van ‘ voorbijgangers ‘ en specialisten die antwoord geven op zeer indringende vragen. Fascinatie en passie zijn een tweetal conclusies die ik zomaar noem.
Er is gelegenheid tot bezichtiging, zie de websites van STROOM en van Ateliersbaztille.
Foto’s van Perry Spooort volgen spoedig.
Abonneren op:
Posts (Atom)


